De moeilijke jaren
Voor Angelie was het jarenlang een strijd. Ze wilde niets liever dan werken, maar kreeg keer op keer afwijzingen. Hoe hard ze ook haar best deed, ze kwam niet verder. Haar dochter Naomi zag dat van dichtbij gebeuren. Ze vertelt dat ze haar moeder zag worstelen: steeds opnieuw teleurstellingen, terwijl ze zo graag vooruit wilde. Angelie geeft toe: ze was in die periode zeker niet altijd vrolijk. Naomi wist dat ook, al wilde ze het liever niet zeggen. “Maar het was wel zo,” zegt ze eerlijk.
Wie Angelie nu ontmoet, ziet een vrouw die straalt. Maar dat is niet altijd zo geweest. “Elke keer als ik iets opbouwde, werd het onder mijn neus weggetrokken. Dat ontmoedigt je. Je voelt je waardeloos en onzichtbaar. Toch wilde ik mijn kinderen nooit dat gevoel geven. Dus ik ging door, hoe hard de tegenwind ook was.”
De omslag: Sterk aan het Werk
Via haar participatiecoach van Senzer kwam de folder van Sterk aan het Werk. “Eerlijk? Ik was sceptisch. Ik dacht: weer een traject dat niets brengt.” Toch besloot ze het te proberen. “Ik geloof dat niets voor niets gebeurt. Dus ik liet het op me afkomen. En ik had altijd gezegd: als ik een kans krijg, grijp ik hem.”
Naomi zag al snel verschil: “Mama kwam thuis en vertelde vrolijk wat ze allemaal had gedaan. Ze vond het echt geweldig. Al na het eerste kennismakingsgesprek met Driessen Foundation zag ik: wow, dit doet haar goed. Ik denk dat mama dat toen zelf nog niet eens doorhad, maar ik voelde meteen: dit gaat helemaal goed komen.”
Samen wennen aan verandering
De stap naar werk bracht ook nieuwe uitdagingen. Naomi vertelt: “In het begin vond ik het wel gek. Normaal zat mama thuis en keken we samen een film of kletsten we. Nu kwam ik thuis en moest ik wachten tot mama terugkwam. Dat was raar. Alleen, ik vond het toch wel een heel fijn gevoel, want ik wist gewoon dat mama leuke dingen te doen had.”
Angelie vult aan: “Het was voor mij ook wennen om mijn kinderen los te laten. Maar nu ben ik trots dat zij hun eigen weg gaan, en dat ik dat ook doe.”
Een totaal andere situatie
Vandaag is alles anders. Ze heeft werk bij AAE, zelfvertrouwen en een omgeving die haar kracht ziet. “Het was een lange, soms pijnlijke weg. Maar ik heb geleerd dat je door die donkere tunnel moet om het licht te zien.”
Ook voor Naomi was het traject waardevol: “Ik dacht eerst: hopelijk krijgt mama een baan. Maar uiteindelijk heb ik er zelf zoveel van geleerd. Het is fijn als je ouder iets heeft om naartoe te gaan, iets leuks om te doen. Dat geeft rust en maakt ons allemaal blij.”
Het mooiste moment
Naomi hoeft niet lang na te denken: “Alle kleine dingen. Mama die vrolijk thuiskomt, toeterend in haar auto. Dat ze trots is op wat ze doet. Dat maakt ons ook trots.”
Angelie straalt: “Ik haalde mijn rijbewijs en kocht mijn eerste auto. Dat gevoel van vrijheid, inderdaad toeterend thuiskomen na een werkdag, dat zijn de momenten die alles waard maken.”
Haar boodschap aan anderen
“Blijf geloven in jezelf, ook als het tegenzit. Hulp vragen is geen zwakte, het is juist kracht. En als die kans komt? Pak hem!”
Wil jij ook die stap zetten? Neem contact op met Sterk aan het Werk en ontdek jouw mogelijkheden. Samen zorgen we dat jouw verhaal ook een succesverhaal wordt.